Self-Leveling Epoksi Zeminde Isıya Dayanıklılık Testleri

Isıya Dayanıklılık: Epoksi Zeminde Kritik Parametre

Yüksek sıcaklık ortamlarında çalışan fabrikalar, endüstriyel mutfaklar, döküm atölyeleri ve ısıtma sistemleri üzerindeki zeminler için self-leveling epoksinin ısıya dayanıklılığı kritik bir seçim kriteridir.

Isı Deformasyon Sıcaklığı (HDT / Tg)

Isı deformasyon sıcaklığı (Heat Deflection Temperature — HDT) veya cam geçiş sıcaklığı (Tg), epoksi sistemin mekanik özelliklerini koruyabildiği maksimum sıcaklık noktasını ifade eder. Bu sıcaklığın üzerinde sistem yumuşar ve deformasyon başlar.

• Standart self-leveling epoksi: Tg ~45–60°C
• Yüksek sıcaklık formülasyonu: Tg ~80–120°C
• Özel yüksek sıcaklık sistem: Tg ~120–180°C (özel reçine gerektirir)

Test Yöntemleri

ISO 75 / ASTM D648 — HDT Testi

Standart eğilme testi ile malzemenin belirli yük altında 0.25 mm deformasyon gösterdiği sıcaklık belirlenir.

ISO 11357 — DSC (Diferansiyel Taramalı Kalorimetri)

Cam geçiş sıcaklığı (Tg) hassas ölçümü için kullanılır.

Pratik Alan Testi

Sıcak obje teması testi: Bilinen sıcaklıktaki metal plaka 60 saniye zemine bırakılır; iz veya iz oluşumu gözlemlenir.

Yüksek Sıcaklık Ortamlar İçin Sistem Seçimi

• 60°C altı (çoğu endüstriyel ortam): Standart self-leveling yeterli
• 60–100°C: Yüksek Tg formülasyonu; üretici teknik desteği gerektirir
• 100°C üzeri: Özel novolak epoksi veya epoksi fenol sistemi; standart self-leveling uygun değil

Isıl Şok Direnci

Ani sıcaklık değişimi (ısıl şok), sıcaklık direncinden farklı bir parametredir. Sıcak sıvı döküntüsü veya buhar teması ani genleşmeye yol açar. Isıl şok dirençli sistemler esnek formülasyon ve güçlendirilmiş topcoat kullanır.

Yerden Isıtmalı Zemin: Sürekli Sıcaklık Etkisi

Yerden ısıtma sistemlerinde zemin yüzeyi sürekli 25–45°C arasında kalır. Bu sürekli sıcaklık, zamana bağlı sürünme (creep) etkisi yaratabilir. Uzun ömürlü kullanım için yüksek Tg sistem seçimi tavsiye edilir.